Το τελευταίο διάστημα στον κλάδο της τεχνολογίας βιώνουμε ένα κύμα απολύσεων. Πολλές εταιρείες, από μικρές startups μέχρι πολυεθνικές και κολοσσούς, προχωρούν σε περικοπές προσωπικού προβάλλοντας διάφορες προφάσεις: αναδιοργάνωση (restructuring), ενσωμάτωση του ΑΙ ή «κακή αξιολόγηση» των εργαζομένων.

Η αξιολόγηση παρουσιάζεται από την εργοδοσία ως ένας αντικειμενικός τρόπος μέτρησης της απόδοσης. Στην πράξη, όμως, αποτελεί μηχανισμό πίεσης για να δουλεύουμε παραπάνω με λιγότερα, και εργαλείο νομιμοποίησης προειλημμένων αποφάσεων για απολύσεις. Οι στόχοι αυξάνονται, τα KPIs αλλάζουν συνεχώς και η ευθύνη για τις επιλογές των διοικήσεων μετακυλίεται στον ίδιο τον εργαζόμενο, που βαφτίζεται «ανεπαρκής». Έτσι, η μείωση προσωπικού επιχειρείται να εμφανιστεί όχι ως εργοδοτική επιλογή, αλλά ως δήθεν φυσικό αποτέλεσμα της χαμηλής απόδοσης.

Παράλληλα, οι απολύσεις συχνά καμουφλάρονται. Στο πλαίσιο της «αναδιάρθρωσης», συνάδελφοι εξαναγκάζονται να αλλάξουν αντικείμενο ή εταιρικό ΑΦΜ. Ολόκληρα τμήματα κλείνουν ή μεταφέρονται σε εργολάβους (outsourcing) και μέσα σε μια μέρα καλούμαστε να αλλάξουμε τομέα χωρίς εκπαίδευση, χάνοντας δικαιώματα, προϋπηρεσία και αποζημιώσεις. Πρόκειται για τέχνασμα κάλυψης απολύσεων, την ίδια στιγμή που οι ίδιες εταιρείες κρατούν ανοιχτές θέσεις εργασίας για νέο, «φθηνότερο» προσωπικό. Από τη Nokia, τον ΟΤΕ και την Power Factors, μέχρι τη Netcompany-Intrasoft, τη Space Hellas, την Openbet και τη Renesas, η εικόνα είναι κοινή: οι εργαζόμενοι καλούμαστε να βάλουμε πλάτη για να φουσκώνουν τα μερίσματα των μετόχων.

Την ώρα που παρουσιάζουν τις περικοπές ως αναγκαίες, οι εταιρείες βρίσκουν νέες πηγές κερδοφορίας. Ευρωπαϊκή Ένωση και κυβερνήσεις μοιράζουν δισεκατομμύρια ευρώ –από την αξία που παράγουμε καθημερινά με τη δική μας δουλειά– μέσω προγραμμάτων όπως το ReArm Europe. Οι μεγάλοι όμιλοι στρέφονται στην πολεμική οικονομία, το λεγόμενο Defense Tech και τις τεχνολογίες «διττής χρήσης» (dual-use), εμπλεκόμενοι άμεσα ή έμμεσα στους πολέμους. Αυτό είναι το μέλλον που σχεδιάζουν τα αφεντικά του κλάδου πάνω στις πλάτες μας.

Οι απολύσεις δεν αφορούν μόνο όσους χάνουν τη δουλειά τους. Λειτουργούν ως προειδοποίηση για όσους παραμένουν. Σημαίνουν περισσότερη δουλειά με λιγότερο προσωπικό, εντατικοποίηση, διαρκή αξιολόγηση και κλίμα τρομοκρατίας. Τα κέρδη των εταιρειών γίνονται bonus για τα στελέχη, ενώ για εμάς μένει η αβεβαιότητα.

Ο δρόμος για να αλλάξει η κατάσταση δεν είναι η ατομική προσπάθεια να «γλιτώσουμε τη λίστα», το διαρκές job hopping ή η ατομική διαπραγμάτευση. Δεν παίζουμε μόνοι μας το παιχνίδι τους. Απαντάμε συλλογικά! Όπως αποδείχθηκε ότι μπορεί να γίνει στις μάχες σε Teleperformance, Algosystems και αλλού, και στα νέα επιχειρησιακά σωματεία που στήθηκαν μέσα σε αυτές.

ΠΩΣ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ:

• Δεν υπογράφουμε τίποτα επί τόπου! Καμία παραίτηση, καμία «οικειοθελή αποχώρηση», καμία τροποποίηση σύμβασης. Επικοινωνούμε αμέσως με το σωματείο μας.
• Οργανωνόμαστε στο σωματείο μας: Στο επιχειρησιακό σωματείο του χώρου μας (αν υπάρχει) ή απευθείας στο κλαδικό συνδικάτο, το ΣΕΤΗΠ.
• Δημιουργούμε σωματεία, επιχειρησιακές επιτροπές και αγωνιστικές πρωτοβουλίες σε κάθε εταιρεία.
• Συντονιζόμαστε με τους συναδέλφους μας: Μαζεύουμε υπογραφές στήριξης, συντάσσουμε κείμενα καταγγελίας, οργανώνουμε συνελεύσεις τμήματος/εταιρείας.
• Δημοσιοποιούμε την αυθαιρεσία: Σπάμε τη σιωπή και τη μυστικότητα που θέλει να επιβάλει η εργοδοσία.
• Προχωράμε σε κινητοποιήσεις: Με στάσεις εργασίας, απεργιακά μέτρα και παραστάσεις διαμαρτυρίας, εμποδίζουμε στην πράξη τις απολύσεις και απαιτούμε την ανάκλησή τους, όπως έχουμε πετύχει επανειλημμένα στο παρελθόν σε σειρά εταιρειών του κλάδου!

ΟΡΓΑΝΩΣΟΥ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΟΥ!

• Για Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και ανθρώπινους όρους δουλειάς.
• Ενάντια στις αξιολογήσεις – εργαλεία απολύσεων.
• Για να μην πληρώσουμε εμείς το κόστος των αναδιαρθρώσεων.
• Για να μη γινόμαστε συνένοχοι στους πολέμους τους.

To Radical I.T. είναι μια πρωτοβουλία εργαζομένων σε εταιρείες πληροφορικής, τηλεπικοινωνιακούς παρόχους, call centers και digital agencies. Στόχος μας είναι η οργάνωση των εργαζομένων στον κλάδο τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών μέσα από σωματεία, επιτροπές και πρωτοβουλίες. Συζητάμε τα προβλήματα, την άποψη και τις δράσεις μας συλλογικά στις τακτικές συνελεύσεις βάσης μας. Συμμετέχουμε σε επιχειρησιακά σωματεία, οργανωνόμαστε για να ιδρύσουμε νέα εκεί που δεν υπάρχουν και συναντιόμαστε με όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσές μας ανεξαρτήτως ειδικότητας στο κλαδικό σωματείο, το ΣΕΤΗΠ. Επιμένουμε ότι μόνο αν παλέψουμε ενωμένοι και ενωμένες μπορούμε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας, αλλά και να τα διευρύνουμε με βάση τις δυνατότητες της εποχής.