Browse By

H περιβόητη ανάπτυξη βλάπτει σοβαρά τους εργαζόμενους

Με ένα νέο νομοσχέδιο έκτρωμα, το λεγόμενο “αναπτυξιακό νομοσχέδιο” που δόθηκε για διαβούλευση την προηγούμενη εβδομάδα, η κυβέρνηση έρχεται από πολύ νωρίς να καταστήσει σαφές ποιό είναι το μέλλον που επιφυλάσσει για τους εργαζόμενους. Διατάξεις που αφορούν την εξαίρεση επιχειρήσεων από την τήρηση των όρων των συλλογικών συμβάσεων, ηλεκτρονική καταγραφή των συνδικάτων και ενίσχυση της ελαστικής απασχόλησης με εβδομαδιαίες συμβάσεις, συνθέτουν τον αντεργατικό χαρακτήρα του νέου νομοσχεδίου.

Για την ανάπτυξη ρε γαμώτο…

Δεν είχαμε καμιά αυταπάτη ότι η νέα κυβέρνηση θα κινούταν σε διαφορετικά νερά, όμως απ’ ότι φαίνεται το παραμύθι της ανάπτυξης θα κοστίσει πολύ ακριβά στον κόσμο της εργασίας που θα δει τους όρους δουλειάς να χειροτερεύουν ακόμα περισσότερο. Με το επιχείρημα της βοήθειας στις επιχειρήσεις λοιπόν, το νέο νομοσχέδιο χτυπάει τις κλαδικές συμβάσεις εργασίας. Συγκεκριμένα, η διάταξη προβλέπει «να γίνονται εξαιρέσεις κατά την εφαρμογή των όρων των συλλογικών συμβάσεων προκειμένου να διευκολυνθούν για να ορθοποδήσουν» οι επιχειρήσεις που επικαλούνται οικονομική δυσκολία. Με αυτόν τον τρόπο έρχεται από την πίσω πόρτα η άρση και της πιο μικρής κάλυψης που έχει ένας εργαζόμενος στο μισθό και τα δικαιώματά του. 

Ταυτόχρονα, ενισχύεται με έμμεσο τρόπο το κίνητρο στους εργοδότες να συνεχίζουν να αυθαιρετούν. Ενώ λοιπόν κρατάει το πρόστιμο των 10.500 για κάθε αδήλωτο εργαζόμενο, με προσαυξήσεις σε περιπτώσεις υποτροπής του εργοδότη, σε ξεχωριστή διάταξη αναφέρει ότι αυτό το ποσό μειώνεται αισθητά αν ο εργαζόμενος προσληφθεί (στα 2.000 ή 5.000 ανάλογα με τους όρους πρόσληψης). Φυσικά κανένας απολύτος λόγος για αποζημίωση του εργαζόμενου για τον καιρό που δούλευε “μάυρα”, ενώ ο εργοδότης μπορεί να έχει το μαξιλαράκι ασφαλείας του πολύ μειωμένου προστίμου. Φυσικά όλα αυτά πρέπει πρώτα να έρθουν στην επιφάνεια από ελέγχους, οι οποίοι μετά και την κατάργηση της Επιθεώρησης Εργασίας, εναπόκεινται στην καλή θέληση του κράτους (sic!).

Φυσικά, η ανάπτυξη και η “υγιής” επιχειρηματικότητα πάνε χεράκι όπως έχουμε δει τα τελευταία χρόνια με την ελαστική εργασία. Δεν θα μπορούσε λοιπόν το αναπτυξιακό νομοσχέδιο να μην δώσει την δυνατότητα στους επιχειρηματίες να προσλαμβάνουν κόσμο με ακόμα πιο ευέλικτους όρους. Έτσι λοιπόν, δίνεται η δυνατότητα εργοδότης και εργαζόμενος να υπογράψουν ημερήσια, εβδομαδιαία, δεκαπενθήμερη ή μηνιαία εργασία. Το καθεστώς μισοανεργίας, μισοδουλειάς θα γίνει ακόμα πιο σκληρό για τους εργαζόμενους, ειδικά τους νέους, εντείνοντας μια ζωή μέσα στην αβεβαιότητα για το τι ξημερώνει η επόμενη μέρα, μήνας, κτλ.

Τελευταίο και πολύ σημαντικό μέτρο που δεν θα μπορούσε να λείπει από αυτό το νομοσχέδιο που είναι υπόδειγμα αντεργατικής πολιτικής, είναι το χτύπημα στα συνδικάτα και στην απεργία. Θεσπίζεται το φακέλωμα όλων των συνδικαλιστικών οργανώσεων που θα είναι υποχρεωμένες να εγγράφονται στο Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων. Θα τηρούνται στοιχεία, όπως καταστατικό, αριθμός μελών, σύνθεση οργάνων διοίκησης, ακόμα και οικονομικές καταστάσεις ή πηγές χρηματοδότησης των σωματείων. Ολοκληρώνεται έτσι η προσπάθεια που ξεκίνησε από τον εργοδοτικό συνδικαλισμό (που έτρεχε στα αστικά δικαστήρια για να ορίσει το κράτος δοτές διοκήσεις) για τον πλήρη έλεγχο του εργατικού κινήματος από το κράτος. Το ίδιο θα ισχύει και για τις οργανώσεις των εργοδοτών (γελάμε). Επιπλέον, πατώντας και πάνω στο νόμο Αχτσιόγλου για 50%+1 για απεργιακή απόφαση καθιερώνεται η ηλεκτρονική ψηφοφορία για αποφάσεις των σωματείων.

Να μας βρουν απέναντί τους!

Με πρώτο σταθμό την απεργία της Τρίτης 24/9 το μαχόμενο εργατικό κίνημα οφείλει να δώσει στίγμα κλιμάκωσης του αγώνα απέναντι στην αντεργατική επίθεση του κεφαλαίου. Ξέρουμε καλά ότι οι ηγεσίες των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ μέσα από τις «κοινωνικές συμμαχίες», έχουν αρνηθεί κάθε απεργιακό σχεδιασμό και στηρίζουν την κυβέρνηση, την ΕΕ και τον ΣΕΒ. Έχουν αποδείξει και στο παρελθόν ότι συμφωνούν με το χτύπημα ενάντια στα πρωτοβάθμια σωματεία, προκειμένου να υλοποιούν απρόσκοπτα την αντιλαϊκή πολιτική μέσα στα συνδικάτα. Μάλιστα δεν δίστασαν να βάλουν πρόταση στο ΕΚΑ για αναβολή της απεργίας, ώστε αυτή να πάρει πάλι χαρακτηριστικά άνευρης διαμαρτυρίας, χωρίς κανένα μακρόπνοο σχεδιασμό, με στόχο την αποσυμπίεση και όχι την ανάπτυξη του εργατικού κινήματος.

Για μας δεν χωράει καμία αναμονή. Χρειάζεται κάθε σωματείο, κάθε εργατική συλλογικότητα και γενικά κάθε εργαζόμενος να βγει στο δρόμο απέναντι στα απαράδεκτα σχέδια κυβέρνησης -κεφαλαίου.

  • Κάτω τα χέρια από την απεργία και τα δικαιώματα των εργαζόμενων.
  • Συλλογικές συμβάσεις εργασίας για όλους! Όχι στην απαξίωσή τους από τις εκάστοτε κυβερνήσεις και η εργοδοσία.
  • Δεν αποδεχόμαστε τα νομοσχέδια τους! Χαράσσουμε τον δικό μας δρόμο, απέναντι σε κυβέρνηση – ΕΕ – εργοδοσία.

Αφήστε μια απάντηση